Fatih İpek
@Fatihipek
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ne kadar seviyorsun dersen;
"Nar” kadar derim.
Dışımdan bir ben görünürüm,
içimden binlerce sen dökülür
Attila İlhan
Büyüklerimizin "şimdiki çocuklar şanslı"sözünü yanlış çıkarma niyetiyle yazıyorum bu yazıyı.
Çok şanssızız dostlarım.Kabul,geçmiştekilere göre epey varlıklı yetiştik.İsteklerimize daha kolay ulaştık,daha az çaba sarf ederek başardık yaşamayı.Fakat bu varlık beraberinde bize yokluğu da getirdi.Çok boş yetiştik.Kendimizi yetiştirmeye çalıştıysak bile diğer boş insanlardan kendimizi kurtaramadık.Zaten o kadar fazlaydılar ki kurtulmamız için tüm hayatı yalnız geçirmemiz gerekirdi,bunu da yapamadık.
Doğamız gereği ya bu,sayısız kez insanlara inandık.Gülüşleri hoş geldi,inanmak istedik,belki de o an doğruları söylediler.Lakin bu zamanın insanı,geçmiştekiler kadar güzel kalpli değil maalesef.Çok kez yanıldık,sayısız kez yanlışa saptık,yolumuzdan çıktık.Bu da yetmezmiş gibi her seferinde gülerek gittiğimiz başka yollardan,ağlayarak dönmek zorunda kaldık.
Sevdiklerimize çabuk ulaştık.Belki bazı zamanlar yararımızaydı bu.Evet,özlerken birkaç saniyede kavuşturuyordu teknoloji bizi onlarla.Ama bu bizi;en azından karşımızdakilere çoğu zaman yeni uğraşlar bulmaya itti.Hiç mektup yazmadık mesela.Saatlerce güzel yazmaya,onu göndermeye uğraşmadık.Birkaç saniyemizi aldı mesaj göndermek.Zaten bu nedenle basitleştirdik ya aşkı bile.Hemen her gün saatlerce mektup yazdığını silmek ne kadar kolay olabilirdi ki?Peki ya her gün yalnızca birkaç dakikanı alan birini silmek ne kadar zor olabilirdi?Olmadı da zaten,kolayca silindik.Ömürlüktü aşklar o Zaman'lar,biz ise birkaç günde unutulduk.
Aşk yok,insanlara güvenmek yok,bir çay eşliğinde sohbet etmeye layık kimse yok artık.Yalnızca her tarafta bu güzel dünyada yaşamaya layık olmayan insanlar var.Üzülmek bile hiç yoktan güzel bir duygudur;ama bizde üzülecek kalp bile kalmadı,hissisiz.Başka bir gezegene atılmış canlılar gibiyiz