Hələ balaca uşaq idim, başa düşmüşdüm ki, dünyada ən pis şeylərdən biri kiməsə/kimlərəsə həsəd aparmaqdır. Böyüdükcə belə insanları o qədər gördüm ki, ətrafımda. Ümumiyyətlə, çox zəhləm gedir başqalarının xoşbəxtliyinə həsəd aparan, başqalarını qısqanan insanlardan. Əgər xoşbəxt deyilsənsə, həyatında pis hadisələr baş verirsə, səbrli olmalısan, fikirləşməlisən ki, bu günlər də gəlib keçəcək, heç bir əzab onsuz da sonsuza qədər olmur. Ətrafa baxıb digərlərinin necə yaxşı, xoşbəxtlik içərisində olduğunu görəndə isə üzülməməlisən, şikayət, üsyan etməməlisən Tanrıya və ya taleyinə. Özün üçün yaxşısı olana qədər çalışmalısan, əlindən gələni etməlisən, başqa da heç nə. Hələ insanlar var, başqalarının xoşbəxtliyinə kölgə salmağa çalışırlar, paxıldırlar, onların həyatının da pisləşməsi üçün nələr edirlər hətta. Bu tip insanlar sadəcə qaraqəlbli, qəlbləri çoxdan kirlənmiş, çirkin insanlardır. Ətrafınızda belə adamlar varsa, uzaq durun, uzaqlaşdırın onları. Mən belə edirəm.