YAMAN DEMİREL
Bazı geceler durmadan hayal kurmak bedenime zarar versene kendimi asla ali koyamıyordum. Saçma sapan şeylerden başlayıp Herşeyi birine bağlamak yetenek isterdi ve bunu hiç olmayacak kadar iyi yapıyordum.
Küçüklüğümden beri durmadan hayal kurduğum için bir süreden sonra bedenime paranoyak denemeye başlamıştı.
Kendi hayali kurduğum arkadaşlarla kimsenin yanımda olmadığına ikna edilmiştim. Dışarıya çıktığımda insanların adını unutup, kendi taktığım isimler ile seslenirdim. Ve bu nedenle aile içinde paranoyak çocuk olarak adlandırılmıştım.
📖Peri Kızın Öyküsü
“Kitap okumak bunun için güzeldir: Senden asırlar önce yaşamış biri, senin de içini kemiren ve ifade edemediğin birçok duyguyu tarif etmişdir. Varlığından haberdar olmayan birinin, senin yerine sıkıntı çekmiş olduğunu görmek rahatlatır. Anlarsın yalnız değilsin.”
Charles Bukowski
Mən güldüm, o da gülümsədi. Sadəcə bu an bu evde olmaqdan zövq alırdıq. Adi sıradan bir binanın sıradan bir mənzili. Görəsən bu evdə yaşayanlar neçə dəfə öz pis vəziyyətlərindən naşükürlük edib və gileyləniblər. Əslində bu kiçik soyuducuya, bu qaz plitəsi və boşqalblara sahib olmaq necə də gözəl hissdir. Necə gözəl hissdir, bağlı qapı arxasında öz doğmalarınla bir stəkan çay içib isinmək.Bu gecə mənim üçün çox qəribə bir keçid dövrü idi. Bura qadar olan hər şey sərhədlər və başqalarının qurduğu çərçivələr içərisində olmuşdu. Məktəbim, valideynlərim, evakuasiya, dövlət, bunker... indi isə biz sadəcə qaçaq idik. Haradan va haraya qaçdığımızı bilməyən qaçaqlar və azadlığın ilk qorxularını hiss edirdim.