- Ancaq sözlərdən bacarıqsız istifadə edirsiniz - sizin kişi qəhrəmanlarınızın hamısı çox ağıllı danışır. Axı həyatda onlar axmaq və mənasız danışırlar - nə dediyini o dəqiqə anlamaq olmur. Bunu qəsdən edirlər - onlarda axmaq sözlərin altında həmişə başqasından söz almaq istəyi dayanır. Ağıllı kəndli heç vaxt öz ağlını nümayiş etdirməz, bu onun üçün faydalı deyil. O bilir ki, axmaq adama sadə şəkildə, hiyləsiz yanaşırlar, ona da elə bu lazımdır! Siz onun qarşısında açıq şəkildə dayanırsınız, o həmin dəqiqə sizin bütün zəif yerlərinizi görür. O heç kimə etibar etmir, özü də, arvadı da ürək sözünü demir. Sizdə isə hər şey göz önündədir və hər bir hekayənizdə bütün dünyanın ağıllılarını bir yerə toplayırsınız. Qəhrəmanlarınızın aforizmlərlə danışması da yanlışdır - aforizmlər rus dilinə xas olan cəhət deyil.
Bax sən mənimlə mübahisə açırsan, burnunun ucu göyərənə kimi əsəbiləşirsən, ancaq məni döymürsən, hətta söymürsən də. Əgər sən özünü doğurdan da, azad hiss etsəydin, onda hökmən məni öldürərdin.
İsa Məsih azad idi, Budda da... Hər ikisi dünyanın günahlarını öz üzərinə götürmüş, könüllü olaraq bu dünyadakı həyata əsir düşmüşdülər. Bundan oyana heç kim getməmişdir, heç kim. Səninlə mən isə - nə edirik! Biz hamımız doömalarımı qarşısında borclarımızdan azad olmağın yollarını axtarırıq, ancaq məhz bnu borcun qavranılması bizi insan etmişdir və bu duyğu olmasaydı, biz vəhşi olaraq qalacaqdıq...
-Mindiyim bütün taksilərdə də sürücülər 3-4 diplomu olduğunu deyir.
-Kəramət, nə qədər diplomun olur olsun, insanı tanımaq üçün ən birinci onun elmə münasibətini öyrənmək lazımdır. Çünki biz oxuduğumuz kitabların, dinlədiyimiz musiqilərin tanıyırıq. Tez-tez getdiyiniz məkanların təkcə qoxusu üstümüzdə qalmır, həm də mühiti çöhrəmizə çökür. Ona görə də şəhərimizdə qəlyansifət cavanlar görməyə başlayırıq.