"Kıyametin bir müziği olsaydı keşke"dedim kendi kendime;gökyüzü üzerimize yıkılırken ve biz tam ortasından bir mezar gibi açılan toprağın içine yuvarlanırken gözlerimizi kapatıp ölümün şiddetinden biraz olsun kaçabilmek için kendimizi müziğe bırakırdık.Hiçliğimizin bir değeri varsa onu görkemli bir şarkı ile taçlandırırdık.Belki hepimizin ayrı ayrı veda şarkıları olurdu;kimisi hüzünlü kimisi neşeli,gururlu,umursamaz yahut kırgınlıklarla kaplı...