İnsanların,doğuştan öfkeli,kötü kalpli ve kusurlu değiller. Sadece baskı altında ,sindirilmiş durumdadırlar.İhtiyaç ve yoksulluktan, ağır çalışma koşullarından,toplumun diğer kesimleri tarafından hor görülmek ve ihmal edilmekten mustariptirler. Kalpleri dolduran kin ve öfkeyi daha zayıf bireylere yöneltmek ,hırslarını onlardan çıkarmak için fırsat kollamaktadırlar.
İnsanlar hala büyük bir çocuğa benzemektedir.Aptal ve küçük çocukların yaptığı gibi aralarındaki anlaşmazlıkları kavga ederek ve savaşarak çözmek istiyorlar. Tanrı ve hayatın kutsallığı hakkında yaptıkları tartışmalar da akılsız çocuklar gibi kaprisli ve inatçı davranıyorlar.Tanrı’yı sopalarla,taşlarla,idamlar ve ateşle korumak niyetindirler. Aptal çocukların yaptığı gibi bilgeliği kendiler için oyun ve eğlence olarak görüyorlar.
Sizin mahkemeniz gerçekleşmiş,ilahi mahkemede yargılanmışsınız. Tanrı’nın mahkemesi ruhunuzun sağ olduğuna kanaat getirmiş.İnsanlar tarafından kurulacak bir mahkemenin sizinle ilgili verebileceği bir karar yoktur.