Faydalı olmalarının nedeni hastayı, çoğu zararlı olan maddeyi (bunların neden olduğu zarar fazla hissedilmiyordu çünkü az miktarda veriliyorlardı) yutmaya zorlamaları değildi, faydalı, gerekli, vazgeçilmezlerdi çünkü hastanın ve hastayı sevenlerin manevi ihtiyaçlarını da karşılıyorlardı (yalancı doktorların, üfürükçülerin, homeopatların,
alopatların her zaman, bugün ve gelecekte de var olmalarınin nedeni de budur). Onlar insanın acı çekerken hissettiği ebedî, insani rahatlama ümidi ihtiyacını, ilgi ve bir şeylerle meşgul olma ihtiyacını gideriyorlardı. Onlar ebedî, insani, çocuklarda en ilkel biçiminde görülen, berelenen yeri ovma ihtiyacını gideriyorlardı. Çocuk bir yerini, bir yere çarpınca acıyan yerini öpsünler ve ovuştursunlar diye annesinin, dadısının kollarına koşar ve acıyan yeri öpülünce ya da ovuşturulunca rahatlar. Çocuk, tanıdığı en güçlü ve en bilgili kişinin, ağrısına bir çare bulamayacağına inanmaz. Rahatlama ümidi ve annesinin onun şişini ovuştururken gösterdiği ilgi çocuğu yatıştırır. Nataşa için doktorlar, onun uf olan yerini öpüp ovuşturdukları, Nataşa'yı, arabacı Arbatskaya'daki eczaneye
gidip, bir ruble yetmiş kapiğe, güzel bir kutu içinde, toz ve haplar alırsa ve Nataşa da bu tozları kesinlikle iki saatte bir -ne daha önce ne daha sonra,- kaynamış suya karıştırıp içerse ufunun geçeceğine ikna ettikleri için faydalıydılar.