Saib-i Tebrizi’nin Kabil için kurduğu o muazzam cümleleri, böyle duru bir gün batımında ve bir fincan kahvenin eşliğinde görmek... Bin muhteşem güneşin ışıltısı, bazen sadece doğru bir ruhun paylaştığı tek bir kareye bile sığabiliyormuş. Çok zarif bir dokunuş.. 👏
Ben en son ailem yanımdayken gerçekten mutluydum... Onları kaybettikten sonra içimdeki o gerçek mutluluk da onlarla beraber gitti sanki. Ne yapsam, ne yaşasam hep bir yanım yarım, hep bir yanım eksik. Asıl mutluluk onların varlığıymış... Lütfen ailenizin, sevdiklerinizin kıymetini bilin.