"Canının bir parçasını, en değerli varlıklarından birini beklenmedik bir anda yitiriverince;yitirilenin geride bıraktığı karanlık boşluğun içine düşüveriyor insan. Oradan kurtuluncaya kadar da hiçbir şeyi görmüyor gözü. Karanlıklar dağılmaya başlayınca, yitirdiğinin boş kalan yerini tümüyle dolduramasa da, çevresinde oraya oturabilecek birilerinin olduğunu fark ediyor. Bizim durumumuzda olduğu gibi.
Kısacası büyük yaraların sızısı, acılarla avuntuların dengelenmesiyle diniyor ancak..."
"Ömrün, gene de üç gün olduğunu düşünüyorum ben. Dün'ü unutamazsın. Bugün'ü en iyi şekilde yaşamak zorundasın. Ama yarın'dan da beklentilerin olacak..."