Yok, bitmeyen geceler, olmayan sabahlar yüzünden değil çaresizliğimdendir bu gönül yorgunluğu. Kırılsam kırıldım diyememekten, sevgiyi umutsuzca beklemektendir, hayırlarıma dur demekten yorulmaktandır.
Hep dur diyorum, bekle diyorum, sabrediyorum, sevmeyi çok ama çok seviyorum, bazen yaşamaktan yorulduğumu gözlerimden anlıyorlar, utanıyorum tam bulduğumu sandığım anda, ölümsüz bir sevgiyi uçup gidecek diye... Beyaz bir güvercin gibi korkuyorum.
+Korkunun ecele var mı faydası?
- Sanmıyorum.
#Alıntı
Yıldız Kenter