İçimde kırılmış bir şeyler var, hissediyorum. İçimde bir geçmiş kırılarak, derin vadiler, karanlık mağaralar oymuş. Belki de bir fanus dağılmış, param parça olmuş içimde.
İnsan unutmayı sever. Unutmayı bilmese yaşamaya devam edebilir miydi? Zamanla her şeyi unutuyor. Öfkesini, nefretini, acısını, sevincini hata kendisini bile.