O kadar çok yabancılık çekerdim ki onların yanında; kurdukları cümlelerden, henüz cümlenin ortasındayken sıkılırdım, tuhaf, hepsi yavaş konuşurdu. Onlar konuşurken içimden saniyeleri sayardım, cümlenin sonunu anladım derdim, tam şu an anladım kuracağın cümlenin sonunu, lütfen biraz acele eder misin?
Bir insanı sevmekle, onu sevmeyi sevmek iki farklı şeydir. Beni sevmeyi sevmiyor gibi bir hâlin var. Sanki benden kopmaya gücün yetmiyor da ben senden uzaklaşayım istiyorsun.
İlişkilerin başlangıçta hep çok güzel ve çiçekli olması, her birinin devamlılık ve sonsuzluk inancıyla doğmasındandır. Bunların ancak verilecek emekle mümkün olabileceği ve yaşama tutunmasının kimi bedeller gerektirdiği henüz hesaba katılmamıştır.