Cahit Sıtkı Tarancı “Geçmeyeni”ne güzel anlatmış;
“Olur bitter, geçer gider.
Ama canımı yaka yaka yutkunduğum şeyler var.
Olup bitmeyen,
Geçip gitmeyen.
Zaman zaman yine uykusuzluk çekiyorum ama,
Çokta takılmıyorum artık bu uyku konusuna.
Uyuyunca geçmeyen şeylerin olduğunu anladığımdan
Bu yana.”
İnsanı en çok"yaşanmamış ama yaşansa nasıl olurdu"diye iç geçirdiği düşünceleri yoruyor.Hayal ettiğin her an, zamanla gerçekmiş gibi algılanıp bazen dünyanın en mutlu insanı yaparken bazen de üzüntüden kederden yavaş yavaş tüketebiliyor..
Beni güzel hatırla!
Bunlar son satırlar…
Farzet ki bir rüyaydım, esip geçtim hayatından.
Yada bir yağmur, sel oldum sokağında.
Sonra toprak çekti suyu, kaybolup gittim.
Bekli de bir rüyaydım senin için.
Uyandın ve ben bittim…
Orhan Veli Kanık