Tüm benli
ğimle senden nefret ediyorum ve bir an evvel ölmeni diliyorum. Ah, öyle acı çekiyorum ki! Tarifsiz bir acı ruhumu
yakıp kül ediyor... KahroL Senin sıra dışı bir insan, bir
dahi olduğunu düşünmüştüm, seni sevmiştim, meğer bir
deliden başka bir şey değilmişsin ... "
en nihayetinde canlı cenazeye
dönüşen ve insanın içine işleyen büyük, akıllı gözler dışında
galiba içindeki her şey çoktan ölen bu kadına dair hatıralar yüreğinde sadece acıma ve kendine karşı bir kızgınlık
uyandırıyordu. Zarfın üstündeki elyazısı ona, iki yıl önce
ne kadar haksız ve acımasız davrandığını; içindeki ruhsal
boşluğun, sıkıntının, yalnızlığın ve hayata karşı memnuniyetsizliğin acısını nasıl hiçbir suçu olmayan insanlardan
çıkardığını hatırlattı.