“Ne kadar da yabancıydın oysa bana
Ne kadar da hayrandım o gün sana..”
F.K
Burda anlatılmak istenen ne?
Bi insanı tanımadan önce daha çok sevdiğimiz mi? ya da insanları tanıdıkça onlardan nefret ettiğimiz mi?
BİR AYRILIŞ HİKAYESİ
Erkek kadına dedi ki:
—Seni seviyorum,
ama nasıl,
avuçlarımda camdan bir şey gibi kalbimi sıkıp parmaklarımı kanatarak
kırasıya
çıldırasıya...
Erkek kadına dedi ki:
—Seni seviyorum
ama nasıl,
kilometrelerle derin, kilometrelerle dümdüz,
yüzde yüz, yüzde bin beş yüz,
yüzde hudutsuz kere yüz...
Kadın erkeğe dedi ki.
—Baktım
dudağımla, yüreğimle, kafamla;
severek, korkarak, eğilerek,
dudağına, yüreğine, kafana.
Şimdi ne söylüyorsam
karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana..
Ve ben artık
biliyorum:
Toprağın—
yüzü güneşli bir ana gibi—
en son en güzel çocuğunu emzirdiğini..
Fakat neyleyim
saçlarım dolaşmış
ölmekte olanın parmaklarına