“Birine bağlanabilmesi için kişinin önce kendisine bağlanması gerektiğini kastettim yalnızca. Kendi yalnızlığımızı kucaklayamazsak diğer kişi yalnızlığa karşı sadece bir kalkan görevi görür. İnsan herhangi bir izleyici olmadan da bir şahin gibi yaşayabilirse bir başkasına aşkla bakabilir, ancak o zaman diğerinin varlığının gelişmesini umursar. "
Emin olduğum bir tek şey var o da şu; insan, hayatının onu yaşamasına izin vermemeli. Yoksa kırkına geldiğinde gerçekte hiç yaşamamış gibi hissediyorsun. Ne mi öğrendim? Ellime geldiğimde kırklarıma bakıp pişmanlık duymamak için şimdiyi yaşamayı...
... Toprak ne kadar verimli olursa onu ekmekteki başarısızlık o kadar affedilmez olur.”