Fatma Eryılmaz

Hayat, hastalıklı bir insanın yorgun gözlerini yakan güçlü bir ışık gibiydi.
Reklam
Uyku onun için unutmak demekti; uyandığı her sabahı kederle karşılıyordu. Hayat onu kaygılandırıyor, sıkıyor, zaman ise eziyet gibi geliyordu.
Alıntı
Haritasız ve dümensiz kalmış, gideceği limanı olmayan bir gemiydi. Kendini akıntıya bırakıp sürüklenmek, en azından hareket etmek, hayatta kalmak demekti ki içini acıtan da buydu ; zaten yaşamak.
Alıntı
“En ağır silleleri vursa da kader, Ezilir belki ama eğilmez başım.”
Alıntı
“Vardığın hükümler, okuduğun kitaplarla paraleldir mutlaka.”
Alıntı
Reklam