"Başlarken her şarkı güzel, her şiir anlamlı, her renk büyülü ve her yol kutsal... Umut ve tutkuyla beslenen sevgi, en sıradan anları bile kutsanmış birer şölene çevirebilme gücüne sahip. Sevgilinin ağzından çıkacak her cümle şaheser, beyaz perdeye yansıyan her film Oscar'lık, mevsim normallerinde seyreden her doğa olayı ilahi bir işaret. Birlikte gülmek, bir bakışa kanmak, bir dokunuşla utanmak yeni aşıkların dillerden düşmeyen nakaratı..."
"Ev, çevresindekilerin tercihlerine karışmayan, bu tarafsızlık nedeniyle kendi kaderine sahip çıkma yeteneğini kaybetmiş ve şimdi bir dekor gibi sadece ön yüzü ile mevcut bir evdi. Kadın ise yıllar önce arka kapıdan, başka biriyle kaçmıştı. Evi saran sarmaşık her şeyi biliyor ve susuyordu. 'Evi yak,' dedim adama, 'yak ve git.' "
"Bir şey içime oturmuş kalmıştı. Yok olmak. Toz olmak istiyordum. Varlığım orada olmamalıydı. Gelip beni alsalardı. Uzaydan ya da bir yerlerden gelselerdi. Sessiz sedasız kaybolsaydım."