Fatma Nane
@Fatmanane
Bu adamı çok seviyorum.. yıllar yıllar öncesinde Nietzche Ağladığında kitabı ile tanımıştım. Şimdi ise bana yeni bir pencere açtı.. varoluş..ölüm her zaman hayatımızda ama onun hakkında düşünmeyi konuşmayı erteleriz..çünkü ne ve nasıl olduğu hakkında çok da net bileğimiz yok.. diğeri hiçlik duygusu..hiç olma... Ölümle ilgili sohbetler hemen kısa tutulur ya bir dua ile sonlanır ya da sessiz kalınır. Sevgili Irvin Yalom kendinin inandığı dünyalık sistemle, filozofların düşünceleriyle,kendi ölüm anksiyetesi ile ilgili aldığı terapiyle ve dünyadaki yaşamı anlamlı dolu dolu yaşadığını, başka insanların anlam bulmasına yardım etme erdeminde bulunduğunu ve dalgalanma dediği bir tabirle açıklamış.. Ölüm hakkında düşünmek bize önceliklerimizi belirlemek, hayatımızı şekillendirmek,yapmak istediğimiz şeyleri yapmamız için bir fırsat sunuyor.. Öğretmenlik hayatımda bunca yıl daha çok akademik başarıya yönelik çalıştım öğrencilerle hatta ve halen bazen meslek değişimi düşünmekteyim..Ama bunu elde edene kadar en azından bir çok çocuğa elimin uzanabileceği bir yerdeyim.. Bunu bilmek ve niyet almak güzel...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Basit bir mantıklı duyguları açıklamış. Şöyle bi bakınca ilişkilerimde olaylar anlatıyor ama ne hissettiğimi düşüncelerim zannediyordum uzun zaman önce. Şiddetsiz iletişim kitabında duygu zannettiğim bazı şeylerin sadece düşünce olduğunu gördüm. Temel duyguları kendi yaşamından örneklerle açıklamış. Her duygu sağlıklıdır. Duygular yaşamımızdır. İstekleri, hislerimi kendi sorumluluğunda ben dili ile açıkça ifade etmek bir çok sorunu çözüyor. Duygularla yaşamak dileği ile..
Vicdan oluşumuna dair başlangıçta azıcık felsefe yapmış sevgili Hans.vicdansal yatkınlığın ilk adımını çocuğun sevme gücüne kavuşmasından alır ve sonra bu da özdeşleşme ile gerçekleştikten itibaren ahlak ve isteklerini vicdanın sesi olarak yorumlar en sonunda kendine özgü yasaları içeren ahlaksal gereksinimler ve mutlak’a karşı yükümlülükler olarak bakar diye açıklamış. Vicdanın küçük kısmı bilinçte, büyük parça ise bilinçaltıdadır. Vicdandaki bilinçaltı bölümün iki dışavurumcu; itiraf zorunluluğu ve özeleveri eğilimini anlatmış. Okurken çok keyif aldığım doyurucu bir kitaptı. Yine çok şey öğrendim şükür.
Çokça tasvir. Tasvirler akıcı değildi ve boğuldum. Ama yine de yarım kalmasın adına bırakmadım. 5 yıl emek verilmiş bir kitap olduğunu öğrendiğimde eleştirilerime farklı bakış açısıyla bakabilir miyim diye düşündüm ama olmadı:) içine saran acıklı bir yapısı yoktu. olaylar son sayfalarda hız kazanıyor ama duyguyu hiç hissedemedim. Kısaca okudum mu okudum oldu benim için..
Irvin yalom benim çok beğendiğim bir yazar.. her kitabı ayrı ayrı sarıp sarmalıyor insanı. Özellikle “kişinin özgüveninin ve kendine ait yargılarının merkezinde bir başkasının zihninden öte kendisi yer almalıdır.” Bu cümle beni derinden etkiledi. Bir de “düşünceler”kitabını okumayı düşünüyorum.
