İyileşmek demek acısından vazgeçmek demekti, oysa acıyı onun içine yerleştiren çocuğun kendisiydi. Onun iziydi. İyileşmek bu izi yitirmek, çocuğu sonsuza dek kaybetmek demekti. Kız artık bağların farklı şekilleri olabileceğini biliyordu. Savaş bir bağdır. Keder de öyle.
Öte yandan, ne mutlu ki bizimle alakası olmayan, insanlara ve hayvanlara has bu eski ve saçma mantığın farkındayız: Kırılganlık hoyratlık doğurur, sanki canlı olan yeterince canlı olmayanı cezalandırmak ister gibi.