Bana gelince; bir ölü gördüğümde, ölümü, bir gidiş anına benzetirim. Ceset ise, üzerimizden çıkardığımız giysileri hatırlatır. Içimizden biri çekip gitmiş, hem de o benzersiz, biricik giysisini yanına almadan.
İşte canı teslim vakti gelip çattı. Çattı da, biz hangi yüzle Tanrı'nn huzuruna çıkacağız? Çıkıp da ne diyeceğiz? Hayatımız boyunca koşturup durduk oysa, durmadan bir şeyler yapmaya çabaladık! Çabaladık da ne geçti elimize?