Sevdanın temelinde belki de bu vardı. Seçilmiş olmak,ayrıştırılmış olmak. Diğer insanlardan ayrı olarak sana bakılması. Senin benimsenmen, senin tercih edilmen ve bir sırrın ortağı olman. İşte bu, sevdanın ilk adımı değil miydi?
Altı Harfli Bir Tatlı, bana insanın en çok ihmal edilince kırıldığını hissettirdi.
Sevginin sadece var olmak değil, ilgilenmek, sormak, hissettirmek olduğunu yüzüme vurdu.
Herkesin hikâyesi başka ama kırıldığı yerler ne kadar tanıdık değil mi?
Okurken anladım ki, bazı kıyametler bir günde kopmuyor; insanın içinde sessiz sessiz yıkılıyor.
Bazı cümlelerde durdu çünkü o satırlar benimdi sanki.
Meltemi ve Selime Teyzeyi kocaman kucaklıyorum
“Herkesin hikayesi ayrı, herkesin ayrılığı başka…”
Altı Harfli Bir TatlıŞermin Yaşar