Sessizliğe bürünmüş kentin ıslak rüzgarında
bekleyen bir serçe gibi kırıldı kanatlarım.
Döküldü, kalbimin yaşları.
Kırıldı, tam orta yerinden.
Yandı, güneşin yakıcı ağında...
Yerin altındakiler, üstündekilerden daha fazladır.Ancak yerin üstünde olanlar, altında olanlardan çok azını bilirler .Onlar, hatırlanacak izleri bırakanlardır...