Yürekteki sevgi ne kadar verilirse o kadar çoğalır, bunu asla unutma. Icten bir tebessüm soluk benizlere renk minicik sevgi dolu bir dokunuş ölmek üzere olan ruhlara can veriyor. Biraz ilgi, biraz sevgi; işte yaşama sevinci...
Çiviyle tahtanın imtihanı gibidir bazı
insanlar.. çivi kendini güçlü sanır,vurdukça hükmettiğini zanneder.Tahta ise
sessizdir,her darbeyi içine
çeker,ses çikarmaz, Ama kimse şunu düşünmez;her çakılan civi biraz daha eğrilir her darbe tahtada bir iz birakır.
Biri can yakarken değişir, diğeri
canı yanarken. Ve gün gelir tahta o izlerle ayakta kalmayı öğrenir ama çivi,kendi eğriliğiyle baş başa kalır....
Bunlar son satırlar...
Farzet ki bir rüzgardım esip geçtim hayatından
ya da bir yağmur sel oldum sokağında..
Sonra toprak çekti suyu kaybolup gittim..
ORHAN VELİ KANIK