İnsanın sökülmez aklı selim beratı, kanla yazılmıştır. Ta zamanında vahşi, kıllı, tüylü haliyle bile insan şunu anlamıştı: İnsanlığa duyulan hakiki, cebirsel sevgi, asla insaniyet taşımamalıdır ve hakikatin değişmez nişanesi acımasızlığıdır. Tıpkı ateşin değişmez nişanesinin yakıcılığı olması gibi. Bana yakmayan bir ateş gösterebilir misiniz ?
Tamam, şu apaçık: Fonksiyonların gerçek değerini saptamak için limitlerini almak gerekir. Şurası da apaçık: Dünkü o " Kainat'ta eriyip gitme" saçmalığı, limiti alındığında ölüm anlamına geliyor. Çünkü ölüm, Kainat'ta nihai olarak eriyip gitmem demek. Buradan da şu çıkar; eğer aşka "A" ve ölüme de "Ö" dersek, A=f(Ö) olur, yani aşk ile ölüm ...