Duygu..
@Fecir_
15 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
okyanusun içinde yaşlı balıkçı...
okyanusun içinde yaşlı balıkçı...
kısa bir not bırakmak gerekirse,
tüm olumsuzluklara karşı yaşlı balıkçı umutlu, dirençli ve mücadele eden balıkçı kazandı, fakat kazandığı şeyin de öz ağırlığını kaybetti..
........
Ve yaşlı balıkçı hâlâ aslanların düşünü görüyor..
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Vedat Türkali nedense hep babacan bir edayla bakıyor, tebessümü ve o yumuşak, içli samimiyeti cümlelerine akıyor.. Size neler anlattım neler diyor.. Yalancı Tanıklar Kahvesi'nde ki Muhsini bilsen, Muhsi'nin babası ağa Hacı Fahri beyi bilsen.. biri ağa biri ağanın oğlu Muhsin.. Fakat hayata bakış açıları ve yol ayrılmaları farklı elbette. 60'ların sonu 80'lerin başı döneminde Ankara'da felsefe okuyan sol görüşlü bir öğrencidir Muhsin. Ona sorarsanız o henüz ne yapacağını nereden başlayacağını bilemiyor. İç dünyası ile sürekli diyalog halinde.. Yeri geldi mi davasında ki çevresini de eleştiriyor kendini de eleştirebiliyor. Yaşadığı ikili ilişkilerde de davasını önde tutup boşverebiliyor. Davasının yanında aşk, sevgi, acı ve mutluluk vs.. bir çok duyguyu katmış Vedat Türkali.. Kısacası Muhsin karakteri unutulmayacak bir karakter olarak kalıyor...
kitabı bitirmedim. devam ediyorum.. fakat ekleyeceğim cümleler henüz tamamlanmamış belki de.. "insanlar birer varlık olduklarını anlamayacak denli meşgul görünüyorlar.. "
aborijinlerin doğası.. mutant insanlar ve gerçek insanlar.. yazar bir yolculuğa çıkıyor ve bunun kendi için özel bir gün olacağını, ödül alacağını, akşama güzel bir ziyafet sunulacağını düşünüp çıkıyor bu güzel yolculuğa.. bu gerçek insan kabilesinin içine girip bu uzun yolculukta kendi dinliyor, eleştiriyor ve asla yapacağım dediği cümlede ki asla kelimesinin özüne kavuşuyor burada.asla ne kadar uzun bir zamanı ifade ettiğini kavrıyor, farklılıklar ve asıl olan öz onu bu yolculuğa daha çok itiyor... tanımlamak birazda olsa gerekirse bu gerçek insan kabilesini, bu insanların yaşamı özünün ruhu ve ruhun özü.. doğanın yaşamı, ve yaşamın doğası bu insanlar.. altının, elmasın ticari amaçtan uzak rengi mesela... incitmeden karşılıklı paylaşım yaparak ödünç aldıklarını geri veriyorlar.. hepsinin bir görevi icra ettikleri becerileri var. sessizlikten güç alıyorlar.. sessizlikten ses çıkarıyorlar.. bu insanlar gerçeğe iyi niyetle inanıyorlardı ve iyi olma amacına sahiptiler.. müziklerini şifa olarak kullandıkları da oluyor... bizim için anlamsız gelen şeyler, onlar için gerçekte hiç bir şeyin ölmediğini ve her şeyin bir değişime uğradığını söylüyorlar.. yenilikleri hayatımıza alabilmek için öncelikle onlara hayatımızda yer açmamız gerektiğini söylüyorlar..//yüreğimin ezberine düşen cümleler gibi kalıyor.. eklenecek daha çok cümle vardır elbet.. kitabın adı gibi bir çift yürek, böylesi güzel bir yürek..
