Hayatta kimseyi değiştiremezsin ve kimse için değişmemelisin.
Ne sen birinin zorunlu istikametisin
ne de biri senin kader çizgin.
Yorma kendini;
yoluna gerçekten eşlik etmek isteyenler
zaten sessizce yanında yürür.
İnsan başkasının beklentisine göre eğildikçe kendi iç sesini kaybeder.
Seneca’nın öğüdü boşuna değildir:
“Kendin için yaşa; çünkü başkası için yaşadığında, kendine ihanet edersin.”
Her ruhun kendine özgü bir yönü, bir ışığı vardır;
onu korumak, insanın en dürüst cesaretidir.
Heidegger’in dediği gibi,
insanın asıl görevi, kendi otantik varlığıyla yan yana durabilmektir.
Kendin olmaktan vazgeçtiğinde dünya seni değil,
sen dünyayı yitirirsin.
Ve hayat bazen yalnızca şunu fısıldar:
Birlikte yürümek isteyen, sen çağırmasan da sana yetişir.
---