Fecri Toran

Yazarlar ve Edebiyatçılara saygıyla
Bir yazarın romanlarını ve öykülerini okuduğunu sanıp, tek bir cümlesini bile kavrayamayan; hayatları boyunca bir paragrafı bile derli toplu kuramayacak, duygusal zekâ yoksunu insanların, o yazarın en iyi eserlerinden birine tutunup kendi zihinsel çıkmazlarını sergilemeleri de tam bir “bilişsel çöküş gösterisi”ymiş meğer.
Edebiyat
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Cahit külebi şöyle der ✓
Bir gece habersiz bize gel Merdivenler gıcırdamasın, Öyle yorgunum ki hiç sorma Sen halimden anlarsın Sabahlara kadar oturup konuşalım, Kimse duymasın Mavi bir gökyüzümüz olsun kanatlarımız, Dokunarak uçalım. insanlardan buz gibi soğudum, işte yalnız sen varsın Öyle halsizim ki hiç sorma Anlarsın. Cahit külebi
Şiir
Gittikçe yalnızlaşıyorsunuz insan kardeşlerim, Ne bir ortak sevinciniz kaldı sizi çoğaltacak, Ne bir içten dostunuz var acınızı alacak. Unuttunuz nicedir paylaşmanın mutluluğunu; Toprağı, rüzgârı, denizi, göğü O her zaman bir insanla anlamlı Tükenmez bir hazine gibi kendini sunan doğayı, Unuttunuz, gömülüp günlük çıkarların, Ve ucuz korkuların kör kuyularına Daraldıkça daraldı dünyaya açılan pencereniz... #ŞükrüErbaş
Şiir
Pablo Neruda şöyle der ✓
CUMARTESİ ANNELERİNE VE TÜM ANNELERE Analar, onlar ayakta. Buğday içindeler, onlar. Yücelerden yüce dururlar: Dünyayı doruktan seyreden, Bir öğle güneşi gibi. Bir çan darbeleri gibi Onlar; Ölmüş gövdeler arasında, Zaferi çekiçleyen bir ses gibi, Onlar; Kara bir ses gibi. Ey canevinden vurulmuş, Toz duman olmuş bacılar! İnanın oğullarınıza. Kök oldu onlar, Sade kök: Kan suratlı, Taşlar altında. Karışmadı toprağa, Dağılmış kemikçikleri. Ağızları ısırır hala, Kuru barutu; Ve demir bir okyanus gibi, Titreşirler hala. Ben ölmedim der, Yumrukları; Yukarı kalkık yumrukları Pablo Neruda #GeceyeBirŞiirBırak
Şiir
Hani erken inerdi karanlik, Hani yagmur yagardi inceden, Hani okuldan, işten dönerken, Işiklar yanardi evlerde, Eskidendi, çok eskiden. Hani ay herkese gülümserken, Mevsimler kimseyi dinlemezken, Hani çocuklar gibi zaman nedir bilmezken, Eskidendi, çok eskiden. Hani hepimiz arkadaşken, Hani oyunlar tükenmemişken, Henüz kimse bize ihanet etmemiş, Biz kimseyi aldatmamişken, Eskidendi, çok eskiden. Hani şarkilar bizi bu kadar incitmezken, Hani körkütük sarhoşken gençligimizden, Daha biz kimseye küsmemiş, Daha kimse ölmemişken, Eskidendi, çok eskiden. Şimdi ay usul, yildizlar eski Hatiralar gökyüzü gibi gitmiyor üstümüzden Geçen geçti, Geceyi söndür kalbim Geceler de gençlik gibi eskidendi Şimdi uykusuzluk vakti.
Şiir