Yasemin BAKOĞLU

Yasemin BAKOĞLU
@Felamurr
Tam düşecekken tutunduğum tuğlayı kendime Rab bellemeyeceğim
Bu topraklar intikamların üst üste yığıldığı, kinlerin kat kat biriktiği, hüznün hüzünle örtüldüğü bir ağıt gibidir.
Sayfa 25·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
...onların dünyasında, sevgi bile gerçekten göze alabilecekleri bir lüks değildi.
Sayfa 24·Kitabı okudu
Alıntı
Ve yine de, bir sefalet ve delilik sahnesi, grotesk bir dans, yaşayanların artık tam anlamıyla canlı olmadığı, ama henüz ölü de sayılmadığı bir karnaval olarak hayat devam ediyor. Harabelerin arasında hayaletler gibi sürükleniyorlar; her şeyi görmüş, her şeyi yitirmiş, artık hiçbir şey beklemeyen, sadece sonu bekleyen bir halle. Ama hayat devam ediyor. Ve beklerken yaşamak zorundalar. İşte bu yüzden çocuklar hâlâ koşuyor ve durmadan gülüyorlar. Ölüm hakkındaki her şeyi çoktan öğrenmişler.
Sayfa 12·Kitabı okudu
Alıntı
İşitilen şey, görülen şeyden daha dehşet verici olabiliyor sanki. Sadece sözcükler ölüm gerçeğini kesinleştirebilir. Biri o öldü demediği sürece hâlâ bir umut vardır.
Sayfa 144·Kitabı okudu