Bireyin istedisin veya istemesin topluma neden mahkum olduğunun, neden bağlıdan da öte, topluma bağımlı bir hayat sürdürebileceğinin güzel bir tasviri Martin Eden. İsteyelim ya da istemeyelim, insanlıkla bir şekilde bağ kurmak zorunda olduğumuz düşüncesine katlanmak zorundayız. Yaptığımız işlerin, karakterimizin çok büyük bir kısmı özgeci bir temel üzerine kurulu. Kullandığımız dil, kazandığımız para, kültür birikimimiz, zevklerimiz, düşüncelerimizin çok önemli bir kısmı insanlığın ortak üretiminden bize pay olarak düşen zenginlikler. Hayatımızı üzerine kurduğumuz şey aslında diğer insanların hayatlarından başka bir şey değil. Hepimiz kafamızda kendimize özgü bir şekilde kurduğumuz bir tür platonik bir toplum sözleşmesi doğrultusunda yaşamımızı sürdürüyoruz.