Bir ucunda yalnız annemin, diğer ucunda yalnız kendimin beklediği, ortası beyaz çizgili yolda ilerleyen otobüs, hiç durmasa, hiçbir yalnızlığa varmasa, hep öyle gitse, ne iyi…
üzerine kokumu bile sindiremediğim eşyaları da evlerle birlikte arkamda bıraktım. Kitaplar, kedi, bir de ben. Bu kadardım. Daha fazlasına cesaret edemedim…