İçimde bir tuhaf ürküntü ve huzursuzluk var. Zihnim bulutalandı. Düşünemez oldum. Titriyorum. Sıcaklık ve hayat istiyorum. Birilerine yakın olmak, birileriyle konuşmak istiyorum. Bu çırılçıplak,bu ıssız ve umutsuz manzara zihnimi perişan ediyor.
On sekiz yaşındaydık. Tam yaşamayı ve dünyayı sevmeye başlamıştık. Bizi bu dünyayı mahvetmekle görevlendirdiler. İlk bomba bizim yüreğimizin içinde patladı. Çalışma, çaba, ilerleme dünyasıyla ilişkimiz kesildi. Böyle şeylere inanmaz olduk. Biz yalnızca savaşa inanıyoruz artık!
Diyelim köpeğini sen hep patatesle büyütüyorsun. Bir gün getirip önüne bir et parçası koyar koymaz hemen atılır, kapar. Çünkü doğası gereğidir. Insanoğluna da günün birinde biraz otorite ver, hemen atılır kapar. Onun da doğası gereğidir, çünkü. İnsan dediğin de aslında bir hayvandan ibarettir