İsterse herşeyin bedava olduğu isterse herkes tarafında sevildiği bir ortamda olsun insan. Çoktan önemsizleşmiştir içindeki aidiyet hissinin kıvılcımı dahi bulunmuyorsa.
İnsanın içindeki özlem öylesine büyüyor yalnızlık öylesine çekilmez bir ızdıraba dönüşüyor ki...
Yok olsa da bu acısının geçmeyeceğini düşünüyor insan.
Ümit, hayal ve iyimserlikten yoğrulan bu altın çağ, bir dede başı kadar yıpranmuş, çileden geçmiş ve ağırlaşmış, onu omuzlarımın üstünde güç tutuyordum.