Bu dünyada, gerçek anlamda, çekinip utanmadan yaklaşıp dokunabileceğimiz tek bir kişi olsa, hiç yalnızlık duymayacağımıza içtenlikle inanıyorum. Yalnızca bir kişi! Elli, yüz ya da bin demiyorum. Bu kişinin kim olduğu önemli değildir. Bir kadın ya da erkek de olabilir. Önemli olan sığınabileceğiniz, dert-leşebileceğiniz, sizi dinleyen, size gönüldeş olabilen bir insan olmasıdır. Kaçıp saklanmak zorunda olmayacağınız bir insan. "İşte bunlar benim duygularım" dediğinizde "İyi. Peki.", "Ben buyum" dediğinizde "Peki. Tamam!" diyebilecek bir insan.