İnsanlarda istek ile tutkunun sınırı yoktur, insanın gücü bitmek tükenmek bilmez bir kaynaktır. Bununla beraber ulusların düşünce olgunluklarına doğru attığı adımlar pek yavaştır. Çünkü insanlar geleceklerini elde etmek için bilim değil de para biriktirmek zorunda kalıyorlar. Ne zaman kötü tutkuları kalplerinden atarlarsa zorunlu bir çalışmanın köleliğinden o zaman kurtulmuş olurlar.
İnsanlar bir koşmadır tutturmuşlar, ne bir şey öğreniyorlar,ne de bir şey görüp değerlendiriyorlar; çünkü, ne vakitleri var ne de istekleri . Bastıkları toprağın ne zengin olduğunu, onun bağrında ne akla şaşkınlık verici şeyler bulunduğunu bilseydiler göğüsleri sevinçten öyle kabarırdı ki. Her şey hepimize, herbirimize her şeye özgü, öyle değil mi?