Ferhat Bayraktarağı
@Ferhat1625
22 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Bir şehri terk eder gibi çıktın içimden,
ardında bıraktığın sokaklarda hâlâ
adımlarının yankısı var.
Gözlerim, seni unutmayı bilmiyor,
her baktığım camda yüzün buğulanıyor.
Bir bardak çay gibi yarım kaldım
Ve bil ki,
her ayrılık biraz ölümse,
benim ölümüm
senin adımlarında başladı.
Ferhat Bayraktarağı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Boğulmak,
bazen bir damlanın değil,
biriken acıların eseridir.
Sessizce çöker içe,
bir yük gibi,
bir dağ gibi,
görünmez ama ağırdır.
Ve insan,
çoğu zaman
nefessiz kaldığını
ancak içine gömüldüğünde anlar.
Ferhat Bayraktarağı
Biliyorum,
her insan bir şehirdir.
Ama sen…
Haritası olmayan tek yerimsin.
Sokaklarını ezbere bilsem de
her köşen yeni bir şaşkınlık.
Bir caddenin ucunda gülüşün var,
diğer ucunda sesin.
Bazen yağmurlu bir meydansın,
adımlarımı yavaşlatan.
Bazen de gece ışıklarıyla
uykusuz bırakan bir sahil.
Ve ben,
her defasında kaybolmayı seçiyorum sende.
Ferhat Bayraktarağı
Susarak sevdim,
duymayasın diye yüreğimin yangınını.
Bir kelime söylesem
belki her şey kül olacaktı.
Sen unuttun belki,
ben unutmuş gibi yaptım…
Ama ne zaman yalnız kalsam
bir is kokusu kaplıyor içimi.
Çünkü bazı aşklar yanmaz,
sadece tüter durur
yürek denen bacada.
Ferhat Bayraktarağı
Aşk bir dumandı belki,
Önce gözümü yaktı, sonra içimi...
Görmeyi değil, hissetmeyi öğretti
Tene değmeden tutuşturdu tenimi.
Sinsice doldu odamın içine,
Adını anmadan sardı her yanımı.
Nefes aldım sandım, meğer
Her solukta biraz daha yanmışım.
Tutamadım,
Avuçlarımdan kaydı gitti.
Ama hâlâ duvarda izi var,
Hâlâ yüreğim de isi...
Ferhat Bayraktarağı