Halbuki bildiğiniz gibi Orta Çağ'da yönetici sıklıkla tebaasının ahirette selemate kavuşmalarına yardım etmekle sorumlu olarak gösterilir. Ama artık devlet yöneticisinin tebaasının ahiretteki selametiyle ilgilenmesi, en azında doğrudan gerekmemektedir. Aynı zamanda artık tebaasına babacan bir teveccühle, yaklaşması, bir baba-çocuk ilişkisi kurması gerekmemektedir. Halbuki Orta Çağ hükümdarının bu babacan rolü son derce önemli ve çarpıcıdır. Başka bir değişle devlet artık ne bir ev ne bir kilise ne de bir imparatorluktur. Devlet artık özgül ve süresiz bir gerçekliğe dönüşmüştür.