Bazen kötü hissetmek de iyidir, zaman zaman kırılmak. Her zaman herkesin olmanı istediği o neşeli kişi olmamak da sorun değil. Kimseyle konuşmak istememek de öyle. Gözyaşlarını tüketinceye kadar kalbinin ağlamasına izin vermek de sorun değil. İnsan olmak güzeldir. Duyguları hissedebildiğimiz sürece.
Çok samimiyet, saygıyı azaltıyor.
Fazla iyilik; sınırların aşılmasına mâl oluyor,
Fazla sevgi ise; nankörlüğü beraberinde getiriyor.
Neymiş; her şey "denge" üzerine
kuruluymuş.
Çünkü fazlası hep zarar...