Susmaya devam etti .Uzun bir sûkut . Dakikalar geçiyor. Her an birbirimizden biraz daha uzaklaşıyoruz. Konuşursak , birbirimize bunu hissettirmekten başka bir şeye yaramayacak. Bunun için susuyoruz . Ne onda bu büyük mesafeyi atlatmak ve ötekinin yanına varmak isteği, ne bende kuvvetti var . Bu sessizlik içinde zaman aramızdan bir düşman gibi geçiyor ...
Öyle bir yaşta idim ve öyle bir mizaçta idim , çocukluğumda o kadar az oyun oynamıştım ve aldatmasini o kadar az öğrenmiştim ki , yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu; ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil , eşyanın bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşıyordum. Yala
na her şey isyan etmelidir . Eşya bile : Damlardan kiremit uçmalidr, agaç köklerinden sökülüp havada bir saniye içinde toz duman olmalıdır , camlar kirilmalidr. Hatta yıldızlar düşüp gökyüzünde bin parçaya ayrılmalıdır..filan
Ben ondan evvel , ruhen çocukluktan çıktım ,daha evvel ciddileştim .O hâlâ çocuktu.( Fakat bu da benim hoşuma gidiyordu) Kendimde kaybettiğim şeyleri onda buluyordum.