Feriha

Jaime’nin insanlardan kaçan bir yaradılışı vardı. Çocukken çekingendi, büyüyünce sıkılan bir erkek olmuştu. Kendi kendisini sevmiyor ve belki de bu nedenle, başkalarının sevgisine layık olmadığına inanıyordu.
Sayfa 262·Kitabı okudu
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Gerçeği en son anlayanlar hep köylülerdir.
Adı konulan sorunların toparlanıp su yüzüne çıktıklarına o zaman da bunları görmezlikten gelmeye olanak kalmadığına inanırdı.
Alıntı
Herkes ölen kişiyi unuttuğunda ya da onu tanıyan herkes öldüğünde ruh yok oluyordu.
Öldüğümüzde ruhumuzun, bizi tanıyanların hafızasında bıraktığımız anılara göre değişen bir süre boyunca havada asılı kaldığına inanıyordu. Onun gözünde, kötü bir anı ruha ıstırap verir, iyi bir anı ise ruhu neşelendirirdi.