Birinin size "dostum" demesi gibi. Tam da dostunuz olmayan insanlar size 'dostum' diye hitap ederler, ya sizi dolandıran ya da dolandırmak veya öldürmek üzere olan insanlar. "Dostum, endişe edecek bir şey yok," cümlesini duyar duymaz tabanları yağlamaya bakın.
İntiharı düşünüyorum. Bir süredir düşünmemiştim. Eskiden saatlerce düşündüğüm bir şeydi, gündüz televizyon seyretmek ya da seçme bir boru parçasıyla Hollis'i pataklama hayalleri kurmak gibi. İntiharın en çekici yanı kolay olması.
Gerçekleştirmek kolay değil ama. Kararlılık gerektirir, fakat işin mekaniği kolay. Aşağıdakilerden hangisi daha kolaydır sizce? Ne demek istediğini bile anlayamadığın birkaç soru içeren on sayfalık bir iş başvurusu doldurmak mı? Ev taşımak mı? Mühendislik ihtisası yapmak mı? Sohbeti zevk veren birini bulmak için yalnız kalpler sütunlarını taramak mı? Altmış yıl boyunca günde on iki saat çalışarak tek başına bir oyuncak imparatorluğu kurmak mı?
Yoksa birkaç hap yutmak mı?
İntihar bizi tembelliğe teşvik eder. Ve tembellik, tembellik her zaman kazanır. Er ya da geç. Tek yasa budur.
Ben haklıydım bence; fakat haklı olmanın insana pek yarar sağlamadığını gözlemledim. Haklı olmak insanın yaşam standardını sarı çorap giymek kadar yükseltir ancak.