Şahin Can Gürgendi
@Fernweh00
"Kalabalıktan kurtulup incelme işini doğru yoldan beceremezsen, eğri yoldan hiç beceremezsin. İşte bunun için, sakın bir daha o yalanları uydurayım deme, Pip. Doğru yaşa, rahat olarak ölürsün."
Yardım çağrısı yapmayan, nefret ve şaşkınlık duyguları içinde olmayan ve sargı bezine sıkıca yapışmış olan Alan duvara çarpa çarpa çıkarken onları seyrediyor. Hepsinin mutluluğu, birdenbire geleceğe inanmaya başlamaları ve yüzlerindeki ışık saçan gülümsemeler onun yaşamının eseri. İki metre ötesinde ablası gülümsüyor. Madam Tuvache onun yaklaşmasını seyrediyor, birdenbire kendi annesi okulun avlusuna geliyor sanki. Alan görevini yerine getirmiştir. Elini bırakıyor birden!
İnsan olmak, uzun hikâye. Her şeyden vazgeçmek uzun hikâye.
Mesele şu ki yarın gene yaşamak gerekecek.
On bir yaşındaki çocuk kare biçiminde beyaz, ipek bir kumaşı açıyor. Marilyn hemen kapıyor kumaşı buruyor ve boynuna sanıyor:
-Oh, kendimi asabileceğim bir ip!