Yaşamak, tabiatın en küçük kımıldanışlarını sezerek,hayatın sarsılmaz bir mantık ile akıp gidişini seyrederek yaşamak ; herkesten daha çok , daha kuvvetli yaşadığını, bir âna bir ömür kadar çok hayat doldurduğunu bilerek yaşamak…
Bir ruh , ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize , bizim aklımıza , hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu …Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya -ruhumuzla yaşamaya-başlıyorduk .