sevdiğim bir insanın ölüm haberi bana hemen koymuyor, inanamıyorum o habere. inanamıyorum da dememeliyim anlayamıyorum o ölüm haberini. hep bir köşe başında, öldüğü söylenen o sevdiğim kişiyle karşılaşacakmışım gibi gelir bana. aradan uzun bir zaman geçse de o duyguyu yitirmem, o kişi nasıl olsa bir gün gene karşıma çıkacakmış gibi gelir. ama neden sonra bir gün birden içimde bir şey cız eder. ölüm işte o zaman başlar benim için, o zaman sevdiğim kişiyi artık ne yapsam bir daha göremeyeceğimi, nereye gitsem onu bir daha bulamayacağımı bilirim; acısı o zaman çöker içime, ama delici, bunaltıcı bir acı değil, ince, sinsi, onmaz gibi bir acı.