Her şeyde bir kasıt görür,kendisi için en uygun davranışın susup sabretmek olduğunu sanırdı. Hiçbir şey yapmadığı için de eline geçen sevgi değil, sevgisizlik, soğukluk olurdu.
İlk gençliğimizde yalnızca tutkuyla severiz,bu yüzden de yalnızca kusursuz insanları severiz. Ama tutku sisi kısa sürede yavaş yavaş azalmaya ya da aklın parlak ışıkları sis perdesini delip geçmeye başlar ve biz tutkuyla sevdiğimiz kişiyi üstünlükleri ve kusurlarıyla gerçek görüntüsü içinde görürüz ; bazı kusurlar beklenmedik bir şey olarak açık, abartılı bir şekilde gözümüze batar, yeni bir şeye karşı merak duyguları ve başka bir insanda da Kusurları olabileceği umutları bizi, tutkumuzun önceki hedefine karşı sadece soğuk davranmaya değil ,aynı zamanda nefret etmeye de iter ve biz hiç pişman olmaksızın onu bırakır, yeni bir kusursuzluk aramak için ilerleriz..
Gayretkeş Sevgi, sevdiği insanın bütün ihtiyaçlarını, geçici hatta yüz kızartıcı heveslerini, yerine getirme isteğidir. Böyle seven insanlar hayatları boyunca hep severler. Çünkü ne kadar çok severlerse sevdikleri insanı o kadar iyi tanırlar ve onu sevmeleri, yani isteklerini yerine getirmek daha kolay olur. Bu insanların sevgisi ender olarak sözle ifade edilir, sözle ifade edilecek olursa da kendinden hoşnut ve güzel bir dille değil, utanarak, beceriksizce ifade edilir, çünkü onlar hep sevgilerinin yetersiz olmasından korkarlar. Bu insanlar, başka insanların istekleri yerine getirme olanağı verdiği için sevdiklerinin kusurlarını bile severler.
Özverili sevgiye meyilli insanlar,sevdikleriyle her zaman gurur duyarlar,güç beğenirler. kıskançtırlar. Kuşkucudurlar ve söylemesi garip sevdiklerini korunması için onların başına bir şey gelsin, avutmak için mutsuzluk veren bir şeyler olsun, hatta kusurlarını düzeltmek için yüz kızartıcı olaylar gelsin isterler.
Özverili sevgi, sevdiği insana iyilik mi, kötülük mü getireceğini hiç önemsemeden sevdiği insan için kendini feda etme eylemine olan sevgidir."tüm dünyaya ve ona bağlılığımı göstermek için katılamayacağım sıkıntı yoktur."bu tür sevginin formülü işte budur. Böyle seven insanlar sevginin karşılıklı olduğunu asla inanmazlar.(çünkü beni anlamayan biri için kendimi feda etmek daha değerli diye düşünürler.) Her zaman marazidiller. Çünkü bu onların gösterdiği özverinin değerini arttırır. Çoğunlukla sadıktırlar, çünkü sevdikleri için yaptıkları fedakarlıklarının değerini yitirmesi onlara ağır gelir, onlar bağlılıklarını göstermek için ölmeye hazırdırlar.