" İbrahim
İçimdeki putları devirdin,
Ama sızım dinmedi.
Balta elinde,
Gönlüm yangın yeri.
İbrahim
Beni yakan bu ateş,
Onun bir yudum suyuyla sönecekken,
Gidip Nemrud’un sofrasına,
Cennet döken kim?
Nemrut kadeh kaldırdı,
Alevler şaha kalktı,
Gönül yanarken,
Nemrud’a ab-ı hayat veren kim?
O mu?
Dost bağında,
Beni ateşe atan,
O mu,
Zalimin kadehini dolduran?
İbrahim
Söyle,
Serin ve selamet nerede?
Beni yakıp,
Nemrudu güldüren kim?
Onun suyu haram mı?
Nemrud’un şarabı helal mi?
İbrahim
Bu yangını görüp de,
Susuz bırakan,
Kim?.. "
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
ibrâhîm
içimdeki putları devir
elindeki baltayla
kırılan putların yerine
yenilerini koyan kim
güneş buzdan evimi yıktı
koca buzlar düştü
putların boyunları kırıldı
ibrâhîm
güneşi evime sokan kim
asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
buhtunnasır put yaptı
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
güzeller bende kaldı
ibrâhîm
gönlümü put sanıp da kıran kim
Asaf Halet ÇELEBİ
" Zamanında benimle aynı derde ağlayandan kalma hatıralar, hâlâ beni yaralarlar.
Bendeki de candı, öyle yandı, yandı, yandı duruldu.
Hangi geceydi söyle kalbinde ölü bulunduğum?
Kırılmışım ummadık yerden, ne vakit paramparça bir ben görsen, bir tekme de sen vururdun. "