Mavi
@Fezaa_
Doğrunun önünde duramaz olmuş insanoğlu.
2005
226 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Puan vermedi·517 syf.·
2026 4. kitabı
Bu kitabın incelenmesini yazmak, kitabı bitirme sürecim kadar zor gelecek. Kitabı çok güzel akıcı bir şekilde okudum. Bitirmeme son 3 bölüm kala okuyamadım.. Elim bitirmeye bir türlü gitmiyordu. Acaba kitabı mı bitirmek istemiyordum ya da istediğim son olmamasından korkarak elime mi almak istemiyordum? Emin değildim ne olduğundan. Bugün "artık yeter bitir artık şu kitabı ara verdiğin yeter" dedim. Son kalan bölümleri okumaya başladım ve kitabı bitirdiğimde karar verdiğim şey ise kitabı istediğim son olmamasından dolayı okuyamamış olmam. Hayatımızda sevdiğimiz insanlar için kendimizden verdiğimiz ödünler, fedakarlıklar aslında zamanla kendi kişiliğimizden uzaklaşıp olmayan birine dönüşüm, kendini unutma, hayattan alınan zevkin düşmesine ve en kötüsü intihara kadar sürükleyeceğini gördüm. Ve hissederek yaşamış kadar oldum. Ve şunu anlıyorum ki sizi olduğunuz gibi sevmeyen, değiştirmek isteyen hatta bu kişiler değer verdiğiniz, aşık olduğunuz kişiler olsun. Onları hayatımızdan çıkarmamız kendi zihinsel ve ruhsal sağlığımız için en iyisi olacaktır.
Hayat, hastalıklı bir insanın yorgun gözlerini yakan güçlü bir ışık gibiydi. Uyanık geçirdiği her an, etrafında ve üzerinde çiğ bir öfkeyle parlıyordu. Acıtıyordu. Dayanılmaz bir acı veriyordu.
Hayat güzel değildi; tatsızdı, acıydı. En vahimi de buydu. Yaşamayı arzu etmeyen bir hayat, sona erme yoluna girmiş demektir.
İçindeki hayat giderek sönüyor, yavaş yavaş ölüme doğru ilerliyordu.
Reklam