Mavi
@Fezaa_
Doğrunun önünde duramaz olmuş insanoğlu.
Büyükler herkesi budayıp kendilerine benzetmek isterdi ama çocuklar kahramanları oldukları gibi sevecek cesaretteydi.
Demek insanın sevdiklerine gücenmesi, beklentinin yoğunluğuyla pek de ilgili değildi. Belki de keder sadece, sevmenin yan etkisiydi.
Farklı zamanlarda olsa bile nihayet aynı yerdeydiler işte. Aynı hatıranın içinde... Yitip gitmiş bir anın kırılgan gölgesinde.
Başına gelen fenalığı içinde saklı tutarsa, hiç olmamış gibi hissetmeyi başarabileceğini sanırdı insan.