Dünyayı olduğu gibi göremeyenlerin acziyetini serimlemek ve bu ölçüsüz budalılığı ifşa etmek Nietzsche'nin belki de tek ödeviydi. Dünyanın nasıl göründüğüne dair yanıtıysa oldukça açık: Dünya kendi içinde herhangi bir yasası olmayan, hiçbir nedeni ve hiçbir ereği bulunmayan bir kaostu.
Stirner şöyle dedi: "İyi eğitim görmüş bir insan, 'iyi ilkeler' aşılanmış ve içine işlenmiş, huniyle ağzına boca edilmiş, döve döve benimsetilmiş, vaazlarla ezberletilmiş insandır. "
Üstinsan, kendini gölgede bırakarak, kendinin ötesine geçmenin ve bu geçişte yok olmanın gerekli olduğunu iddia eden, insanı ne olduğuna yönlendiren bir yalnızdır.