Emir
@Fezgel
3 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Yaşayıp ÖlmekDuygu ve Düşünce
İnsanı bir avuç toprakta yaşatan da öldürebilen de sevgidir aslında. İnsanlar sevilmeye mahkum olduklarını sanıyorlar
Sevgiden beslenip yaşama gücü arıyorlar.
Fakat bazı insanlar vardır ki yalnızlıkta güç bulurlar aynı kalabalıkta güç bulanlar gibi.
Yalnız olduklarında adeta yenilmez hissederler kimsenin onlara karışmayacağını bildikleri için özgür hissederler.
Kalabalıkta kalanlar için ise arkalarında birilerinin varlığını hissetmek onlara güç verir
Nadide hayatlarını o insanlar sayesinde yaşarlar. Ben ise ne yalnızlık istiyorum ne de kalabalık benim istediğim tek bir şey var o da ömür boyu sevdiğim seveceğim insanla birlikte durmak. Herkesten her şeyden onunla birlikte kaçıp, her şeyi arkada bırakmak. hayat arkadaşım yanımdayken ne yalnızım ne de kalabalıktayım. Tam olmam gereken yer diyorum içimden, işte burada sen hayat buluyorsun onun yanında, onun bulutun hafifliğine benzeyen sesinde, çam ağacının gövdesi gibi koyu kahve gözlerinde, yüzüne kahve kadife bir perde gibi inen Zülüflerinde, geceleyin ay ışığının denizin üstüne üşüşüp ortaya çıkarmış olduğu muazzam görüntüye benzeyen teninde, bana cennetin dünya üzerindeki kapısını anımsatan gülüşünde hayat buluyorum. Ben ne yalnızlığı seçiyorum ne de kalabalığı ben seni seçiyorum sevgilim. Ben sende yaşamayı ve sende ölmeyi seçtim sevgilim
Reklam
Tanrı şahidim olsun ki
Susturamıyorum sesleri
Kafamdaki o yüksek sesleri
Susun diyorum her seferinde
Ama Tanrı diyor sanki dahada yüksek
Daha yüksek Konuşun ki kafayı yesin çocuk
Dönüşü olmayan bir şekilde yiyorum kendimi
İçimi dışımı kemiriyorum adete bir fare gibi
Ama Tanrı hiç acımıyor bana sanki
Neden bu sesler neden bu acı devam ediyor
Anlamıyorum sonrasında da alışıyorum
Alışıyorum bu seslere bu acılara
Sustuklarinda garipsiyorum artık
Reklam